Wiersze

Wiersze pisałam jako dziaciak. Są więc utrzymane w dziecięcym postrzeganiu świata...

„Jesienny poranek”

Nadchodzi jesień złota,

i choć jest trochę błota,

to my jesień kochamy,

i dobre humory mamy.

Bo jest w około pięknie, kolorowo,

choć czasem trochę srogo,

i zdarzy się trochę błota,

Ale i tak jest pięknie, że aż śpiewać się chce!

„Poranne zorze”

Gdy ranne wstają zorze,

i słońce budzi nas,

Choć myszki takie małe wciąż podziwiają świat.

A on choć nie ma słów,

Z nami figlować by pewno chciał.

Lecz każdy wie, że lepiej,

się słońce ma na niebie,

bo widzi ów świat z góry.

I tak się kończy wiersz,

 o porannych zorzach też;)

„Stiluś”

Gdy rano otwieram oczy,

On zawsze przy mnie jest.

I nikt mu nie podskoczy,

Bo taki potężny z niego kociak jest.

Futerko szare jak ze stali,

Oczy bursztynowe.

Chodząc po całym domu,

Zamiata kurze ogonem.

Mój mały kochany Stiluś,

Choć już kociakiem nie jest,

Bawi się myszką z Natulą,

I przymila do właścicieli.